Każdy z nas musi w jakiś sposób przystosować się do zmian, które pojawiają się przez całe nasze życie. Dla seniorów ma to kluczowe znaczenie. Adaptacja do starzenia się przebiega u każdego człowieka nieco inaczej, jednak zasadniczo można mówić o pewnych cechach prawidłowej adaptacji. Należą do nich następujące zasady: perspektywa, elastyczność, przezorność, zrozumienie dla innych oraz przyjemność.

PERSPEKTYWA oznacza, że człowiek powinien być właściwie ukierunkowany względem swojej przyszłości i tego, jak będzie się w niej zachowywał oraz jakie przyjmie podejście. Można więc mówić o pewnym kącie widzenia, nastawieniu do dalszego życia, a także o ogólnym postrzeganiu nie tylko samego siebie, ale również świata jako całości.

ELASTYCZNOŚĆ oznacza plastyczność lub otwartość na kształtowanie nowych postaw. Człowiek powinien rozumieć, że niektóre rzeczy w jego życiu stopniowo się zmienią lub że już się zmieniły i nadal będą się zmieniać. Niektóre rytuały będzie musiał porzucić i zastąpić nowymi, a z tą sytuacją powinien się pogodzić. Ważne jest także, aby nauczył się i potrafił przyjmować krytykę, którą powinien traktować jako naukę. Nie powinien wymagać od siebie zbyt dużych i nierealistycznych celów. Przeciwnie — powinien postępować zgodnie ze swoimi aktualnymi możliwościami i umiejętnościami, co jednak czasami może być trudne.

PRZEZORNOŚĆ daje możliwość nauczenia się nowych rzeczy, które mogą zastąpić dotychczasowe, z którymi człowiek nie jest już w stanie sobie poradzić. Ponieważ na przykład nie ma już tyle siły co kiedyś, musi nauczyć się oceniać swoje możliwości, jak również je akceptować. Do przezorności można również zaliczyć efektywną organizację czasu wolnego i własnego życia.

ZROZUMIENIE DLA INNYCH obejmuje uczenie się dostrzegania opinii i postaw innych ludzi. Oprócz ich zauważania ważne jest, aby potrafił je dalej analizować, zrozumieć, a z czasem nauczył się je także tolerować.

PRZYJEMNOŚĆ to zdolność sprawiania sobie radości. Wraz z nadejściem starzenia się stopniowo znika z życia seniorów wiele rzeczy, do których byli przyzwyczajeni i które były dla nich ważne, dlatego konieczne jest, aby wiedzieli o takich czynnościach, które potrafią ich wypełnić, dają im radość i poczucie satysfakcji. Nie jest aż tak ważne, jaka to aktywność, ale by senior wykonywał ją z radością i przyjemnością.

Przestrzegając tych zaleceń i stosując higienę psychiczną, senior jest w stanie wzmacniać swoją zdolność adaptacji.

Źródło:
Vostrý, M. – Veteška, J. – et al. (2021). Kognitivní rehabilitace senioru: psychosociální a edukační souvislosti. ISBN 978-80-271-2866-2.